Home | Nieuws | Adieu l’Emile on t’aimait bien

Adieu l’Emile on t’aimait bien

22/05/2018

Eén van de vele afwijkingen die we als Brilsmurf hebben is het bijna dwangmatig koppelen van levensgebeurtenissen aan muziek, een lied, zinnen uit een lied. Dat Emile Rousseaux ooit Knack Roeselare zou verlaten was een vanzelfsprekendheid. En reeds geruime tijd voor zijn aankondiging hadden we ons lied klaar. Niet het inmiddels vaak aangehaalde “Mister Blue Sky” maar wel een lied, in zijn moedertaal, van één van de grootste Belgen voor een grote mijnheer, we konden het niet beter doen passen. Al is de titel van het lied absoluut niet van toepassing, de eerste strofe rijmt dan weer naadloos. Bovendien veroorloven we ons wat dichterlijke vrijheid om de woorden van Jacques Brel uit ‘le Moribond’ een plaats te geven in deze hommage aan een man die in de annalen van Knack Roeselare bij de allergrootsten gecatalogeerd zal staan, voor altijd.

Adieu l'Emile, on t'aimait bien
Adieu l'Emile, on t'aimait bien, tu sais
On a chanté les mêmes vins
On a chanté les mêmes victoires
On a partagé les mêmes chagrins

 

Zijn uitgebreide prijzenkast kwam reeds meerdere malen en uitvoerig aan bod. Ons frappeerde finaal vooral het beperkt aantal interviews dat hij gaf want enkel na het behalen van een nieuwe beker, of een titel kregen de journalisten hem te pakken (met wat zin voor overdrijving spreken we van omgekeerd evenredigheid tussen prijzen en interviews). Maar dan pas nadat hij triomfantelijk de beide armen in de lucht had gestoken, zijn spitsbroeder en mede-architect Steven Vanmedegael, zijn kapitein, de andere spelers (ook de mannen uit de huppelhoek) en niet in het minst zijn vrouw stevig in de armen was gevallen. Voor de rest was de micro en zeker wanneer die aan een hengel ging (in het vakjargon spreken ze over een ‘perche’) niet zijn beste vriend. Hoeveel keren hebben we niet gezien dat Stefaan Wybo met een discreet vingertje op dat onding wees, gevolgd door een ‘merde’ die van diep onderin kwam en dan sleurde hij één of meerdere van zijn manschappen enkele meters verder tot wanhoop van Marc Willems en compagnie. Uniek en memorabel.

 

Memorabele momenten zijn er veel geweest, helaas vervagen ze te snel door de tand des tijds. Maar elke supporter zal wel zijn favoriete herinneringen koesteren. Voor ons zullen de negen services van Eemi in Lennik eeuwig op ons netvlies gebrand blijven, er was bovendien een foutieve beslissing nodig om de tiende te voorkomen.

 

Weinigen slagen er in complexe dingen eenvoudig te laten overkomen. Sommige anderen bouwen moedwillig de nodige theatraliteit en expressiviteit in de gelaatstrekken in om hun eigen meerwaarde wat dikker in de verf te zetten. Maar wie, zoals wij, niet opgegroeid is als volleyballer kan wellicht nooit snappen welke strategische keuzes, bijsturingen, trainingsarbeid, analyse en zoveel meer nodig is om de overwinningen als vanzelfsprekendheid te laten lijken. Een zeldzame keer vond Emile Rousseaux het, terecht, wel eens nodig overwinningen in het juiste perspectief te plaatsen zoals bijvoorbeeld de laatste bekertriomf.

 

Het was in elk geval als verslaggever een eer, een genoegen en bovendien een ‘makkelijke’ taak om de vele overwinningen en het minieme aantal nederlagen in woorden uit te drukken. Het moeilijkste was zelfs nog de nodige variatie te steken in de superlatieven bij de verenigde werken van Emile Rousseaux.

 

Adieu l'Émile, tu vas partir

C'est dur de partir au printemps, tu sais
Mais tu pars au soleil et au fromage

Car vu que tu es bon comme du pain blanc
Tu sais qu’on prendra soin du club

 

De burgemeester maakte, geïnspireerd door Plato, allusie op een standbeeld, een plein of straat met je naam. Wanneer ons geheugen ons hieromtrent niet in de steek laat denken we dit reeds zes jaar geleden geopperd te hebben in meerdere wedstrijdverhalen. Maar me dunkt ben je niet de persoon die dit belangrijk vindt. Je voorkeur gaat eerder naar de Italiaanse rode wijn zoals een Sardus Pater, Carignano del Sulcis Superiore “Arruga” 2007 of een Brunello di Montalcino 2013. Je kiest er nu voor om je champagnevolleybal te exporteren naar onze zuiderburen. We hebben er alvast zes jaar van genoten, intens en dankbaar voor je passie, expertise.

 

Het seizoen is voorbij, een pontificaat loopt ten einde en dus nemen we onze hoed af en maken we een diepe, respectvolle buiging : “adieu l’Emile…merci, merci, merci, merci, merci, merci”.

 

Brilsmurf

Nieuwsbrief

Schrijf je in op onze nieuwsbrief en ontvang alle nieuwtjes van Knack Volley in je mailbox!

* Verplicht veld



Knack
Randstad
ISS
Baloise
Volvo
Dovy Keukens
Patrick
Fine Fleur
Alheembouw
Roeselare
Filou
Durabrik
Door deze site te gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. Cookies kunnen worden beheerd in uw browser of de apparaatinstellingen.