Home | Nieuws | Als het om de 'marbels' gaat ...

Als het om de 'marbels' gaat ...

18/02/2018

Op de dag dat ene Matthieu Van der Poel het zegerecord van de allergrootste, de kannibaal uit Baal Sven Nijs, evenaarde ging het om de marbels in het Antwerpse Sportpaleis. De kaarten lagen goed voor de ploeg van voorzitter Mathi Raedschelders en dus was de hoop gerechtigd om na zes jaar droogte weer eens een echte prijs te pakken.

De omstandigheden van dit zoveelste bekertreffen waren zeker niet ideaal. Gezien de organisatoren van oordeel waren dat de aarde plat is en het centrum van het heelal in Brussel ligt hadden ze in een zweem van negationisme geen toelating gegeven tot het gebruik van de videochallenge. Groot was onze verbazing bovendien dat de leiding in de stoel niet toevertrouwd werd aan een scheidsrechter uit de top drie.

 

Dit belette niet dat op deze vlakken beide teams met gelijke wapens streden en op de vooravond eendrachtig het verzet tegen het onbegrip en nog andere on-’s van de Bond voerden.

 

Beide ploegen opteerden voor de 6-1, wat bij Knack Volley betekende dat er zes Belgen en één buitenlander tussen de lijnen kwam. In de loop van het duel zou deze cijfercombinatie amper wijzigen bij Knack. Bij Noliko Maaseik werd het in set twee en drie een 7-0 om in set vier weer te eindigen met die ene Belg.

 

Het eerste punt was voor Noliko Maaseik en reeds bij de 0-2 lieten de Knack-supporters en spelers een eerste maal hun protest weerklinken. Helaas pindakaas… ze konden op niets terugvallen. Ruben Van Hirtum kon Knack Roeselare een eerste maal op voorsprong brengen bij 6-5 maar een blok op kapitein Hendrik Tuerlinckx liet de roodhemden toch aan de leiding gaan bij de eerste technische time-out. De pipe van Rychlicki ging echter buiten en de Knack-defensie putte twee superreddingen uit zijn arsenaal zodat Matthijs Verhanneman ons weer voorop bracht : 9-8. Dit pleziertje was echter van korte duur na een netrolace van Mijatovic 9-10. De twee opposites faalden in hun servicemissie maar een blok op Nicolas Bruno gaf de uittredende bekerwinnaar voor het eerst een tweepuntenvoorsprong : 15-13. Jolan Cox kende een beter moment (17-17 en 17-18) maar een ace van Pieter Coolman tussen Rychlicki en Bruno gevolgd door een receptionele misser van eerstgenoemde deed Knack Roeselare money-time ingaan met twee punten voorsprong.

 

Even nog een schrikmoment met een ace voor 22-21 maar de service van Gevert raakte enkele minuten later niet over het net (24-22) en de vervanger van een niet imponerende Cox raakte vervolgens niet door het blok zodat Knack Roeselare een psychologisch belangrijke eerste set won met 25-22.

 

Set twee ging weer gelijk op en andermaal discussie in de keer toen de hoofdscheidsrechter tot verbijstering van het blauwe team een touché zag en Maaseik de 5-5 schonk. Protest kon niet baten want helaas pindakaas geen videoreview mogelijk met dank aan… Over 8-7 deed een netfout Maaseik de das om en dit werd gevolgd door een nieuwe ace van Pieter Coolman : 10-7. Maar de zo geroemde Rousseaux-machine stokte bij 11-8. Met Rychlicki aan de achterlijn kende Knack Roeselare even een dipje zodat de uitdager 5 punten op rij scoorde naar 11-13. Cox haalde niet zijn Champions League-niveau en dus kreeg Gevert zijn kans, tot ontevredenheid en frustratie van de Maaseikse hoofdaanvaller. Knack deed zijn best maar kon niet beletten dat het er bij 15-19 en 16-20 niet zo goed uitzag. Bij deze alarmfase rood was het alle hens aan dek.

 

Hendrik Tuerlinckx toonde dat Knack nog levend

was : 19-21. Ruben Van Hirtum bleef serveren vanaf 20-23, Stijn De Jonckheere veegde elke bal van de vloer, Pieter Coolman scoorde, Hendrik Tuerlinckx blokte Tammemaa : 22-23. Na de time-out van coach Banks volgde nog een mislukte aanval en dus gingen de bordjes weer gelijk met 23-23. De set ging toch naar Noliko Maaseik wanneer Pieter Coolman de bal aan de buitenkant van de zijlijn plaatste : 23-25.

 

Het eerste punt in de derde set was weliswaar voor de ‘thuisploeg’ maar dit was dan ook het enige moment dat Noliko Maaseik de leiding had. De voorsprong van Knack schommelde tussen één punt (5-4, 7-7), twee punten (8-6, 10-8), weer naar ééntje (9-8) dan weer drie (12-9) en weer eentje (13-12 en 14-13). Maar dan was het liedje van Noliko uit onder impuls van een beresterke blauwe muur genaamd Arno Van de Velde : 16-13 en 17-13. Joël Banks bracht Maaseik-icoon Jelte Maan in op de plaats van Kamil Rychlicki in een poging om de receptie te stabiliseren. Maar serverend werd de Brits-Limburgse coach in de steek gelaten door zijn spelers zodat de setstand evolueerde naar een uiteindelijke 25-16.

 

In de wetenschap dat set vier de laatste kon zijn, wat het smurfenlegioen vanzelfprekend hoopte, ging Maaseik furieus van start met twee bloks op Hendrik Tuerlinckx (0-1, 1-3).

 

Bij 1-5 moest coach Emile Rousseaux ingrijpen en deed dat met een time-out. De kloof werd een kloofje : 5-8. Toen waren we nog altijd aan het wachten op een tweedehandse bal van Jay Blankenau zoals hij er elke wedstrijd wel enkele scoort. Daarom scoorde onze spelverdeler Angel Trinidad er dan maar eentje (6-8). Een ‘katje-mie-katje-were’ (hommagequote voor onze eigen homespeaker Bart) kwam er niet van de Canadees en Ruben Van Hirtum postte de bal in de brievenbus 7-8. Tock kon Knack Roeselare in de stand zijn voet niet zetten naast die van Noliko Maaseik en het scheelde méér dan de halve voet die we konden zien op de fotofinish van de massastart biathlon tussen Martin Fourcade en Simon Schempp (http://sporza.be/cm/sporza/Pyeongchang2018/Pyeongchang_2018_sporten/Pyeongchang-2018-biatlon/1.3147564 ).

 

Noliko Maaseik nam weer voorsprong zodat Knack Roeselare opnieuw op achtervolgen aangewezen was : 12-16. Jolan Cox hamerde er, na twee sets in de huppelhoek, weer lustig op los. En dus grepen we naar ons ultieme redmiddel en deden we een beroep op onze

Big Bad Wolf. Pol inspireerde onze troepen duidelijk want na 13-17 ging het, wat Noliko Maaseik ook probeerde, naar 17-17 gelijk. Helaas moest Kamil Rychlicki dan geblesseerd of met krampen langs de kant. We weten dit seizoen zelf voldoende welk een impact een blessure kan hebben dus duimen we voor een spoedig herstel. Nicolas Bruno probeerde zo goed als mogelijk de Luxemburger met Poolse roots (en volgend jaar wellicht in Italiaanse loondienst) te vervangen. Het was echter Jolan Cox die Maaseik in de running hield (17-18, 18-19). Het beslissend moment leek er te zijn gekomen met een strakke service van onze nummer 2 op Nicolas Bruno (20-19) en een blok op de Belg van Maaseik (21-19). Maar na een service van de ingevallen Van Heyste weer discussie over een ingeslagen bal van Ruben Van Hirtum die, tegen het advies van de lijnrechter, door de hoofdscheidsrechter G.B. volkomen onterecht als out bestempeld werd met een gele kaart voor Hendrik Tuerlinckx en 22-22 als gevolg. Wat ware het toch simpel geweest met een videochallenge, maar helaas pindakaas met dank aan… Na een moeilijke receptie kon Ruben toch via het blok Knack tot op twee punten van bekerwinst brengen. Angel Trindad won dan een cruciaal duwduel aan het net en toen was het nog één punt te gaan : 24-22. Jolan Cox, wie anders, zorgde voor

uitstel van executie maar de daaropvolgende service van Jay Blankenau ging verder dan de achterlijn en

en zo kon de blauwe muur uitbarsten in vreugde : 25-23.

 

We laten het aan de echte volleybalkenners over om definitief te oordelen of dit een verdiende overwinning was. Voor ons bestaat hierover geen twijfel. Zoals de man die voor de derde keer op rij de beker in de hoogte mocht steken analyseerde : wanneer het moet kan dit Knack Roeselare nog altijd een ietsje meer. En hoewel deze winst een ploegprestatie is geven we hier in elk geval een dikke pluim en vermelding aan een noeste werker die we dit seizoen onvoldoende in het daglicht stelden : onze libero Stijn Dejonckheere.

Bij het schrijven zijn we nog niet in het bezit van de scoutingscijfers maar zijn rapport is er voor ons eentje met onderscheiding!

 

Eens te meer ook zie je dat een bekerwedstrijd alle kanten uit kan en dat het mentale ook zijn rol speelt. In elk geval kunnen we nu al schrijven dat een duidelijk geëmotioneerde m

Monsieur Emile Rousseaux met deze bekerwinst langs de allergrootste poort Knack Roeselare zal verlaten. En wie weet of het de nog allerallergrootste wordt ? In elk geval een dikke pluim voor iedereen die bijgedragen heeft tot andermaal een grandioos succes.

Bij de bond zijn ze de bankbiljetten aan het tellen, maar wij zijn aan het feesten.

 

Met genegen bekergroeten van Brilsmurf.

 

Match report Maaseik-KNACK 18-02-2018

 

Foto's van Jo Naert

Foto's van Guy Van Gilsen

Foto's Jan Vanmedegael

Nieuwsbrief

Schrijf je in op onze nieuwsbrief en ontvang alle nieuwtjes van Knack Volley in je mailbox!

* Verplicht veld



20180213_ZOMERSTAGE_4WEB.jpg
Knack
Randstad
ISS
Baloise
Volvo
Dovy Keukens
Beobank
Patrick
Fine Fleur
Alheembouw
Roeselare
Filou
Durabrik
Door deze site te gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. Cookies kunnen worden beheerd in uw browser of de apparaatinstellingen.