Home | Nieuws | Brilsmurf ontwaakt uit zijn corona-slaap

Brilsmurf ontwaakt uit zijn corona-slaap

22/07/2020

Beste Knack Volley-supporter in het seizoen 2030-31,

de wereld zag er toch eventjes anders uit zo’n 10 jaar geleden, in 2020 dus.

De oudere garde onder jullie zal nog wel weten dat we toen een publieke schandpaal hadden, alleen kreeg die toen de naam ‘Facebook’ en werd er één Amerikaan stinkend rijk van. Een landgenoot van hem gebruikte, conform zijn eigen verstandelijke vermogens, een ‘beperkte’ communicatievorm van 280 tekens en dat was ‘Twitter’. België had een koning en ook politici die druk bezig waren hun eigen wereldrecord scherper of beter gezegd langer te stellen. We hadden 4G en stonden op de drempel van wat we toen revolutionair waanden: 5G. Ik zie jullie al binnensmonds glimlachen over zoveel nostalgie.

 

In 2020 kwamen personen als Marc Van Ranst, Steven Van Gucht (neen, dit waren niet de nieuwe opposite en middenman van Knack Volley) en Erika Vlieghe (niet de opvolgster van zevenvoudig scheidsrechter van het jaar Marika Boulangier) dagelijks in het nieuws. De kranten stonden vol van ‘social distancing’ en ‘contact tracing’ en de meest geciteerde afstandmaat was 1,5 meter. Kafka ten top hadden we ook zomaar eventjes negen bevoegde Minsters van Volksgezondheid. 

 

In 2020 gingen scholen en veel winkels dicht, was het bang afwachten of onze geplande buitenlandse reis als dan niet in het water zou vallen, bleven we gedurende weken in ons kot, mochten we niet zonder mondmasker in het openbaar komen en kreeg het woord ‘bubbels’ een minder sprankelende betekenis. Ontsmettingsgel, handhygiëne en thuiswerk werden de norm en schreven we over ‘het nieuwe normaal’ om alles te kaderen.

 

Inmiddels weten jullie al geruime tijd wat nu de echte oorzaak van zoveel kwaads was en schudden jullie nog steeds met veel onbegrip het hoofd.

 

Ook onze favoriete sport leed onder de Covid-19 crisis. Voor het tweede seizoen op rij, weliswaar om een andere reden, kregen we geen volwaardige kampioen gekroond in de EuroMillions Volley Competitie. We waren nochtans stevig op weg naar een nieuwe triple, de bloedvorm was op komst. Op donderdag 19 maart, verscheen ‘het jaar van de kannibalen’ maar toen had Corona al de bovenhand genomen, was de beurs gecrashed, waren onze twee laatste wedstrijdsfeerverslagen voor Knack Volley (https://www.knackvolley.be/nl/nieuws/sterk-knack-roeselare-schitterend-lube-civitanova en https://www.knackvolley.be/nl/nieuws/knack-volley-daar-zit-muziek-in ) reeds uit het geheugen van veel volleyballiefhebbers gewist maar getuigden ze nog steeds van onze stelling dat een triple binnen bereik was.

 

De competitie werd stopgezet,  spelers werden op technische werkloosheid geplaatst, we kregen nog even gekibbel over de toekenning van de Europese tickets maar ten opzichte van het vele menselijke leed waren dit slechts kleine faits divers.

 

We verloren door het virus meerdere trouwe supporters in die periode. Ook andere teams werden niet gespaard binnen hun supporterslegioen en konden door de beperkende maatregelen amper of niet afscheid van hen nemen. De buren uit Menen verloren één van hun iconen, Marc Beghein. Weliswaar niet door het virus maar daarom was het verlies niet minder pijnlijk. In de vorige eeuw was Brilsmurf één van de leerlingen in het Sint-Aloysiuscollege te Menen en dan ook, als basketter van Sint-Paulus Wevelgem weliswaar, in eigen persoon getuige van de voortrekkersrol die Marc Beghein kenmerkte.

 

We konden kijken naar virtuele wielerwedstrijden, de retro-uitzendingen vlogen ons rond de oren als waren het de zoveelste herhalingen van FC De kampioenen. Maar niets verving het echte sportgebeuren. Het gemis aan sociaal contact woog zwaar, voor en na de wedstrijd in het Sportkaffee op Schiervelde of tijdens de wedstrijden. Ik miste Marianne, Filip, André, Filip, Hyacinta, Peter, Dirk, Rik, Ilse, Bart, Lieven, Johan, Riet en vele anderen. Schrijvend voelde het aan als een writers-block.

 

We konden in 2020 rekenen op een weliswaar uitstekend sociaal vangnet, de zorgsector deed zijn stinkende best en nog veel meer. Maar een net bestaat per definitie nu eenmaal uit meer gaten dan touw. En helaas glippen ook kinderen door die mazen van het net.

Daarom deel ik, beste supporters in 2030, de hoop dat we ondertussen verder aan een oplossing blijven werken voor alle Dylans in deze wereld. (https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2020/05/18/dylan-karrewiet/ ).

Want geen enkel kind, en bij uitbreiding geen enkel mens, ter wereld verdient het om honger te hebben.

 

Roeselare 22 juli 2030

Met genegen groeten

(Brilsmurf door Peyo)

Nieuwsbrief

Schrijf je in op onze nieuwsbrief en ontvang alle nieuwtjes van Knack Volley in je mailbox!

* Verplicht veld



Knack
ISS
Baloise
Volvo
Dovy Keukens
Patrick
Fine Fleur
Alheembouw
Decostere Accountancy
Roeselare
Filou
Durabrik
Door deze site te gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. Cookies kunnen worden beheerd in uw browser of de apparaatinstellingen.