Home | Nieuws | Dramatische match voor Ruben Van Hirtum en Knack Volley

Dramatische match voor Ruben Van Hirtum en Knack Volley

05/05/2019

Op de vooravond van dit derde duel zorgden de Volleyproms, en in het bijzonder de verkiezing van coach van het jaar, voor de nodige commotie en zo kregen we na ‘de schande van Grimbergen’ een nieuwe episode die we ‘de klucht van Oostende’ zullen noemen.

Want vijftien jaar na zijn overlijden leek Ralph Inbar uit de doden te zijn opgestaan om een nieuwe grap, maar dan eentje onder de categorie ‘slechte grappen’, voor zijn verborgen cameraprogramma Bananasplit in scène te zetten. Nu kunnen we Joel Banks wel, in tegenstelling tot enkele van zijn voorgangers, uitermate waarderen voor zijn prestaties, zijn niet-flamboyante stijl en ongetwijfeld grote expertise. Maar volleybal is nu eenmaal een spel met een net in het midden, een bal (voor de filmkenners onder ons: een moderne versie van Wilson uit Cast Away), zes spelers langs elke kant, waarbij een set meestal tot 25 punten gaat en elke ploeg probeert drie winnende sets binnen te halen. Er is ook publiek, scheidsrechters en een coach. Deze laatste wordt afgerekend op zijn prestaties, overwinningen, titels, bekers en dit laatste blijken de kiezers dit jaar toch wel even uit het oog te zijn verloren. Maar verder hierop ingaan zou de aandacht op de trofee voor Matthijs Verhanneman onterecht in de schaduw plaatsen, dus proficiat Joel én vooral proficiat Matthijs.

 

Maar bovenstaande commotie was niets vergeleken met de dramatiek die zich afspeelde bij een 9-11 stand in set één. Sterkhouder, afscheidnemend en gebrand om dit te doen met een titel, Ruben Van Hirtum kwam slecht neer en viel kermend op de grond. Een siddering schoot door Schiervelde. Het zou toch niet waar zijn dat Ruben, MVP van de vorige wedstrijd en weeral sterk begonnen, zijn carrière op deze wijze zou beëindigen? Ongeloof waaide overal rond, neen dit kan niet waar zijn. En ook het besef dat het nog moeilijker zou worden om een sterk Maaseik te verslaan. Dat de balans uit de ploeg verdween laat zich raden want Sam Holt werd vanzelfsprekend in receptie geviseerd en ging onderuit. Ook aanvallend bakte Sam er weinig van zodat hij in set twee plaats moest ruimen voor eigen talent Mathijs Desmet die een veel betere indruk naliet. De score liep snel op naar 9-16 en de titel leek op dat moment slechts een illusie. Set één eindigde op een zware 16-25.

 

Greenyard Maaseik rook bloed en het moet gezegd, misschien gediend door de omstandigheden, dat ze één van hun allerbeste wedstrijden van de laatste jaren op Schiervelde speelden. Quasi foutloos, zowel in service, receptie en aanval. Enkel Seppe Baetens viel statistisch wat uit de toon en dat konden zijn twee aces niet verdoezelen. Maar voor de rest viel er niets aan te merken en moet je misschien zelfs concluderen dat het ook met Ruben Van Hirtum een zeer moeilijke, zoniet onhaalbare opdracht zou geweest zijn dit Maaseik te kloppen. Maar in sport is nu éénmaal niets onmogelijk en kun je op adrenaline en vechtlust soms onwaarschijnlijke kantelmomenten bereiken. In set twee kon Knack Volley op karakter aanklampen tot 6-6 maar alles bleef lukken bij de bezoekers en dan kiest het geluk ook nog de kant van de beste ploeg zodat een tussenspurt een 6-10 tussenstand gaf. De thuisploeg bleef strijden en Steven Vanmedegael trok terecht Arno Van de Velde, die blijkbaar met zijn gedachten al elders zit, van het terrein. Zijn vervanger, Rune Fasteland, liep weliswaar direct op een blok maar zou één van de lichtpunten worden in deze pijnlijke nederlaag. Set twee eindigde op een niet te betwisten 19-25.

 

In set drie leek ons team zijn draai terug te vinden. Niettegenstaande de uittredende landskampioen secuur bleef serveren konden Ruben Fasteland en Mathijs Desmet het thuispubliek overtuigen. Even leek bij een 9-7 een groot wonder in de maak maar dit werd de kop ingedrukt via 12-14. Tot 14-15 leek het toch nog mogelijk maar bij een 14-19 stand moesten we ons toch bij het onvermijdelijke neerleggen. Bij 17-21 zagen we voor een laatste maal Sam Holt vanaf de achterlijn aan het werk. Niettegenstaande een remonte tot zowaar 23-24 was het, wie anders, uitblinker Jolan Cox die de eindstand op de vloer hamerde.

 

Nu zijn er wellicht twee strekkingen bij de supporters: zij die er nog in geloven (en hopen) want theoretisch en mathematisch kan het uiteraard nog temeer daar Greenyard Maaseik in het volgend duel het (nieuw uitgevonden) thuisnadeel heeft. Bovendien kunnen we ons niet voorstellen dat ze twee keer opeenvolgend dergelijke prestatie kunnen leveren. De andere, mogen we het de realistische strekking noemen, is van oordeel dat zonder Ruben een mirakel nodig is om nog een vijde en beslissende wedstrijd af te dwingen. Een medical joker inpassen zal wellicht niet meer lukken. Het belangrijkste lijkt ons echter wat de spelers er zelf van denken en dus trekken we ons op aan de woorden die Pieter Coolman na de match sprak: “Tot komende zaterdag”!

 

Brilsmurf

 

Statsistieken: Knack Volley - Greenyard Maaseik

 

Foto's van Annelies en Lieven Stroobant

Foto's van Jan Vanmedegael

Foto's van Jo Naert

Nieuwsbrief

Schrijf je in op onze nieuwsbrief en ontvang alle nieuwtjes van Knack Volley in je mailbox!

* Verplicht veld



Knack
Randstad
ISS
Baloise
Volvo
Dovy Keukens
Patrick
Fine Fleur
Alheembouw
Roeselare
Filou
Durabrik
Door deze site te gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. Cookies kunnen worden beheerd in uw browser of de apparaatinstellingen.