Home | Nieuws | Geen vier op een rij tegen Lindemans Aalst

Geen vier op een rij tegen Lindemans Aalst

05/02/2017

Een week voor de bekerfinale komt een duel tegen je naaste achtervolger niet echt op een gepast moment. Het was dus hinken op twee gedachten, krachten sparen of toch beletten dat de kloof van vijf punten met Lindemans Aalst gereduceerd wordt tot twee.

En dat de Ajuinen tot op heden nog geen set konden bemachtigen telt bij aanvang van een duel uiteraard niet meer mee. Knack Volley liep tegen een zeer gemotiveerd Aalst vaak achter de feiten aan. Lindemans Aalst van zijn kant kende ongetwijfeld een superdag waarbij Frank Depestele keer op keer de thuisblokkering voor schut zette. De Pool Staszewski scoorde aan een fenomaal percentage en liet volgens ons pas in set drie bij 13-7 zijn eerste aanvallende misser optekenen. Wanneer je bij Knack Volley de wedstrijdstatistieken erop naleest lijkt er echt niets alarmerend aan de hand en toch moest de thuisploeg de wet van de sterkste ondergaan. Dat maakt volleybal nu eenmaal zo eerlijk, de beste wint, bijna, altijd.

 

Lindemans Aalst ging van start met zijn basis, bij Knack Volley kregen Gertjan Claes en Arno Van de Velde de kans om zich te bewijzen. Een evenwichtige start en dus hielden beide ploegen elkaar in evenwicht : 4-4, 6-4, 8-7. Dan bleef Knack Volley steken op acht punten omdat onder meer Gertjan zijn recepties niet onder controle kreeg. Het resultaat was dan ook nefast want vijf punten op een rij voor de bezoekers : 8-12. Knack Volley probeerde terug te vechten en de score te herstellen met een blok op Pekmans voor 10-12 maar een sublieme Depestele stak daar een stokje voor en varieerde als van oudsher : 10-15 (pipe Staszewski). Setter Angel Trinidad kwam in de ploeg bij 14-19 maar kon aan de bezoekende setwinst niets meer veranderen, het werden eerlijk gezegd blamerende cijfers : 14-25.

 

Emile Rousseaux bleef zijn visie én vooral zijn spelers trouw en dus geen wijzigingen in de ploegopstelling voor set twee. Knack Volley kon in elk geval meer overtuiging in zijn spel leggen en de score was dan ook navenant : 8-5 met een ace van Stijn D’Hulst in de diepe hoek achter de rug van een verbouwereerde Staszewski. Ook aan de servicelijn kende ‘de Frank’ een superdag en strooide hij ook hier kwistig met soms harde dan weer geplaatste opslagen. Zelfs al is hij onze tegenstander, we vernamen met genoegen dat hij er nog een jaartje bij doet. Zijn ace tussen Gertjan en Matthijs Verhanneman reduceerde de voorsprong (11-10). Maar Knack Volley was niet van plan zich opnieuw in de luren te laten leggen en bouwde een nieuwe driepuntenkloof op (14-11, 16-13). Scheidsrechter Gabriëls vond het nodig de hoofdrol op te eisen en zo werd het volkomen onbegrijpelijk geen 17-13 maar 16-14. Staszewski stak de vinger dan wat dieper in de wonde met een perfecte ace (16-15) en na een outbal van Hendrik Tuerlinckx was de voorsprong en de gunstige positie foetsie. Maar Tuerlinckx werd nu iets meer aangespeeld (18-17 en 20-17) en plaatste Van de Velde ook nog een muurtje (19-17). Helaas brak na een nieuwe ace van Depestele (20-19) en een misser van Van de Velde de veer (20-20, 21-23). Emile Rousseaux raapte nog geel op bij het interpelleren van tweede scheidsrechter Dehut op zijn onoplettenheden. De set eindigde uiteindelijk op 23-25.

 

De speeltijd was over en dus gooide Knack Volley dan maar zijn op papier sterkste zestal/zevental in de arena. We kregen dan ook een totaal ander spelbeeld en het werd een walk-over voor de thuisploeg : 8-4, 16-8, 25-17. Van deze set onthouden we ook het markante beeld van twee elkaar respecterende coaches die, de ene onbegrijpend, de andere begripvol, maar beiden hoofdschuddend met elkaar non-verbaal communicerend na een schoolvoorbeeld van een gedragen bal door Knack Volley met 14-7 als resultaat. Geel voor de scheids zouden we zeggen in plaats van deze kaart te tonen aan Frank Depestele die dit er terecht ook wel meer dan over vond. We onthouden echter dat spelers meer fouten maken dan de mannen in het rood, maar elk zijn job en dus moet ook dit op het noodzakelijke professionele niveau gebeuren.

 

Als thuissupporter denk je dan “okay nog een setje winnen en dan is het puntenverlies beperkt”. Maar deze vlieger ging niet op. Tot 7-8 bleef alles mogelijk en de reden waarom Lindemans Aalst uitliep tot 10-14 daar kunnen we echt geen spoor meer van terugvinden in onze notities. Feit bleef dat de vierpuntenvoorsprong er was, dat een touché op de schouder van Parkinson niet gefloten werd (10-15) en dat Ruben Van Hirtum Matthijs Verhanneman kwam vervangen maar ook het verschil niet kon maken. Knack Volley ging dus in deze vierde set met de billen bloot : 17-25 en Aalst nam zonder enige discussie terecht de drie punten mee naar huis.

 

Met de focus op komende zondag kunnen dergelijke zaken uiteraard voorvallen maar op het niveau van voorbije woensdag zijn we zeker dat Maaseik voor de bijl gaat. Makkelijk wordt het wel in geen geval. Hoezeer ze het ook willen aan de overzijde van het land, in de rol van de underdog te kruipen, toch durven we te stellen (in een poging om zo objectief als mogelijk te zijn) dat de kansen 50/50 zijn. De honger zal er heel groot zijn, het psychologisch spelletje op de website is van start gegaan. Wordt de eerste set alles bepalend ? Belangrijk ja, bepalend wellicht niet. Wij weten in elk geval dat als supporters het verschil kunnen maken dat dit onder meer in een bekerfinale is, dit bewees de blue wall verleden jaar. Daarom een dringende oproep aan iedereen die Knack Volley een warm hart toedraagt : afspraak volgende zondag, de ploeg heeft jullie nodig, niet alleen als het van een leien dakje loopt maar meer nog in de moeilijke momenten. In de moeilijke momenten weet je immers indien een huwelijk kan stand houden en de slogan ‘one team, one family’ enkel woorden zijn of ook wel realiteit. En laten we duidelijk zijn, die zogezegde propoganda voor het Belgische volleybal interesseert ons eigenlijk niet in een bekerfinale, noch die schamele en beschamende prijzenpot van de supersom van niet minder dan 1500 EUR (met een Berend Boudewijn vierkleuren-TV-zetel voor elke speler ?). Het gaat er enkel en alleen om die titel van bekerwinnaar op het palmares te krijgen want ‘the winner takes it all, the loser standing small’.

 

Brilsmurf

 

Match report KNACK-Aalst 04-02-2017

 

Foto's van Jo Naert

Foto's van Bart Vereecke

Foto's van Jan Vanmedegael

Foto's van Pol D'Hulst

Foto's van Lieven Stroobant

 

Interviews via Krant van West-Vlaanderen

Door deze site te gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. Cookies kunnen worden beheerd in uw browser of de apparaatinstellingen.