Home | Nieuws | Halkbank Ankara te sterk voor Knack Volley

Halkbank Ankara te sterk voor Knack Volley

15/02/2019

Vier dagen na de vierde opeenvolgende bekerwinst blijft deze nieuwe triomf nog nazinderen bij de supporters, daar twijfelen we niet aan. Ondertussen hebben we toch al een tweetal maal (we onderdrukken de drang om ook hier het cijfer vier te schrijven), via uitgesteld kijken, de wedstrijd herbekeken en zijn tot enkele mooie vaststellingen gekomen.

Was het niet de meest spannende finale (hoeft niet voor ons zolang we maar winnen eerlijk gezegd) dan in elk geval een sportieve finale met de twee supporterslegioenen broederlijk naast elkaar. Geen spoor van agressie of beschamende spreekkoren weerklonken in het “Sportpladijs”. Ook tussen en direct naast de lijnen hing een zeer respectvolle sfeer zodat de scheidsrechters, die een prima partij floten, het ook wel niet moeilijk hadden. Geen provocerend haantjesgedrag over de netrand heen of tegenover het publiek viel er te bespeuren (we denken hierbij aan de thuiswedstrijd tegen Zenit Kazan). Deze maal waren er wel heel wat journalisten aanwezig en die konden dus met recht en reden hun (duidelijk eensluidende) impressie kwijt in de diverse media.

 

En al vonden we, zeer persoonlijk, de scheurende gitaar voor het volkslied niet direct de beste keuze (los van de verkeerde noten die gespeeld werden die hij dan zal bestempelen als dichterlijke vrijheid) stond er maar één beeld in schril contrast met de feestsfeer die er hing. En dan hebben we het over een blok zuurpruimen die plots in beeld kwamen waarvan we dachten : ‘oei, die zitten hier dik tegen hun goesting of zou het dessert misvallen zijn ?”. Deze bekerfinale was dus niet voor iedereen een feest blijkbaar. We hadden toch van hen ook een minimum aan neutraal enthousiasme verwacht.

 

Ook voor de vijfde Champions Leaguewedstrijd van dit seizoen waren er op Schiervelde heel wat VIP’s aanwezig om, volgens ‘kenners’ buiten de club maar die blijkbaar toch inzage hebben in de clubfinanciën van de wellicht ‘rijkste’ club met een dubbel budget ten opzichte van de uittredende landskampioen, Knack Volley aan te moedigen. We prijzen (in meerdere betekenissen te verstaan) ons gelukkig dat ook zij hun duit in het zakje deden om de thuisploeg te ondersteunen. Het setbegin meemaken of het verlaten van de VIP-lounge is soms wat moeilijk voor hen maar we waarderen in elk geval hun steun op meerdere vlakken.

 

Zowel Ruben als Stijn zijn dus aan hun laatste Champions League-duels bezig en dus eten we, deze laatste maanden, nog gulzig met onze ogen hun prestaties om ze op te slaan in ons langetermijngeheugen. Daar krijgen ze een plaats in onze persoonlijke Hall of Fame naast spelers zoals Ivan Contreras, Frank Depestele, Dennis Van Calster, Walter Engelen, Sam Deroo, Stijn D’Hulst om er maar enkele op te noemen naast de vele andere coryfeeën.

 

Kandidaat  Coach van het Jaar (na de Supercup en de Beker binnengehaald te hebben durven we zelfs zeggen ‘uitgesproken favoriet’) deed beroep op leeuwenkoning Hendrik Tuerlinckx en in zijn horde waren er ook nog Mister Regelmaat en eveneens kandidaat  Speler van het Jaar Matthijs Verhanneman (mocht de nieuwe bondscoach het gsm-nummer van Matthijs kwijt zijn dan stuurt hij maar een mailtje naar brilsmurf@knackvolley.be), Canadees graniet Brett Walsh, Mexicaanse muurbouwers Pieter Coolman en Arno Van de Velde, American eagle Sam Holt en stofzuiger Stijn Dejonckheere.

 

Hopelijk heeft u als lezer genoten van deze uitgebreide inleiding want over de wedstrijd zelf kunnen we niet in dezelfde lyrische woorden schrijven. In ons notitieboekje noteerden we op een bepaald moment : “aan goede wil en inzet ontbreekt het niet maar blijkbaar is een deel van de dash in Antwerpen gebleven”. Of hoe het leven van een verslaggever af en toe toch wel minder leuk is.

De wedstrijd werd ook een duel der opposites want zowel Drazen Luburic als Hendrik Tuerlinckx kreeg twee van de drie ballen toegespeeld en haalden keer op keer vernietigend uit. Zo verkregen ze respectievelijk 26 en 20 punten. Ook in het aantal aces hield de Serviër de bovenhand met vijf ten opzichte van drie.

 

Nochtans ging set één prima van start met een blok op Luburic maar dit was dan ook de enige score waarbij Knack Volley de leiding had. Vooral receptioneel liet de thuisploeg aardig wat steken vallen en toch hoorden we rondom ons dat het in elk geval beter was dan de eerste set van de bekerfinale. Hoop deed dus leven. De eerste punten werden wel fel betwist maar langzaam aan liep Ankara uit , kon Knack vervolgens de kloof helemaal of bijna dichten. De bezoekers gingen met twee punten voorsprong money-time in (20-22). Een nieuwe outopslag bezegelde het lot van de thuisploeg : 22-25.

 

De start van set twee was voor de bekerwinnaar in elk geval een stuk beter met ondermeer twee opeenvolgende aces van Sam Holt op de Fransman Guillaume Quesque. Deze was de weakest link en zou nog een paar aces om zijn orgen krijgen (een zestal ?) en dus verdween hij vanaf set drie uit de ploeg. Zijn vervanger Efe Bayrem bracht het er in elk geval beter van af. Maar in deze set konden de bezoekers niet echt langszij komen. De jojo kwam dichter om dan weer verder achterop te raken : 9-8, 16-11, 18-16, 22-18. Dit punt kwam er met een monsterblok van de ingevallen Ruben Van Hirtum op de gelegenheidsopposite Quesque. De 23-19 en 24-19 waren voor onze kapitein en Arno Van de Velde klaarde netjes de klus : 25-20.

 

Knack Volley kon de positieve lijn echter niet doortrekken en moest al na de 3-3 definitief de rol lossen (3-7 met een opstellingsfout). Bij een ace voor 5-12 was het kalf reeds verdronken. Het enige hoogtepunt was nog een gecontesteerde videochallenge. Ankara was immers (terecht) verbijsterd dat de bal van hun hoofdaanvaller out gegeven werd terwijl, naar onze zeer bescheiden mening, de buitenkant van de bal toch de lijn raakte. Ruben Van Hirtum was alert en scoorde een ace terwijl de bezoekers nog aan het protesteren waren. Partij en set kabbelden nadien rustig verder om te eindigen op 17-25.

 

Ook set vier viel snel in een beslissende plooi : 0-2, 1-3, 3-5, 3-8 en een time-out voor Knack Volley. In ons boekje schreven we altijd maar weer ‘HT’ op evenals ‘Lub’. Een muur van ex-Menenaars Coolman-Verhanneman bracht even valse hoop (14-16) die al even snel verzwolg (15-20). Statistieken zullen uitwijzen dat er geregeld wel een ace viel maar langs de andere kant er ook aardig gemist werd. Finaal eindigde de set en de wedstrijd makkelijk bij 19-25.

 

Dit betekent dat Knack Roeselare Europees uitgeteld is. Het werd trouwens een magere speeldag voor de Belgische ploegen. Lindemans Aalst behaalde een 3-2 overwinning maar is toch uitgeschakeld, Greenyard Maaseik moest tot ergernis van zijn kapitein nipt het onderspit delven en Knack Volley was deze maal de slechtste leerling van de Belgische klas.

 

Anderzijds is deze nederlaag de perfecte wake-up call voor een beslissend(?) duel in de competitie aanstaande zondag. Wie pakt de tweede plaats en daarmee het recht op wat extra rust ? Want dit is de inzet : het vermijden van twee tot drie extra duels vooraleer de echte play-offs aan te vatten op weg naar de superkers op de taart en terzelfdertijd het ideale afscheidsgeschenk voor twee van onze monumenten.

 

Brilsmurf

 

Statistieken Knack Volley - Halkbank Ankara

 

Foto's van Jan Vamedegael

Foto's van Jo Naert

Foto's van Annelies Stroobant

Foto's van Bart Vereecke

Nieuwsbrief

Schrijf je in op onze nieuwsbrief en ontvang alle nieuwtjes van Knack Volley in je mailbox!

* Verplicht veld



Knack
Randstad
ISS
Baloise
Volvo
Dovy Keukens
Patrick
Fine Fleur
Alheembouw
Roeselare
Filou
Durabrik
Door deze site te gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. Cookies kunnen worden beheerd in uw browser of de apparaatinstellingen.