Home | Nieuws | Indrukwekkend Knack Volley!

Indrukwekkend Knack Volley!

02/02/2017

Niets erger dan een wedstrijdverslag te ‘moeten’ schrijven na een nederlaag, maar anderzijds niets leuker dan eenzelfde opdracht te ‘mogen’ uitvoeren na een knalprestatie en dito overwinning. De cijfers ogen indrukwekkend (25-12, 31-29, 25-18) en zullen voor de modale sportliefhebber de indruk wekken dat Ankara, mede ook door de thuisnederlaag tegen Knack in het vorige duel in gedachten, overroepen werd als tegenstander. Niets is minder waar want de verdienste ligt dan volledig bij Knack Roeselare, zijn spelers en zijn volledige staf.

De leiding voor dit tweede thuisduel in de Champions League lag in handen van een hoofdref uit Liechtenstein, tweede scheidsrechter uit Portugal en de Servische supervisor met Johan Callens naast zich leek ons geen gemakkelijke tante. Ook waren onze vrienden uit Italië met hun ‘alomgeprezen’ videochallengesysteem van de partij….wie hielden ons hart al vast. Aan Paul Herbots de taak om hen te assisteren in zijn functie van videoref.

 

Ankara deed beroep op Subasi en Kooy op de hoeken, Günes Samed en Batur in het midden, nieuwe spelverdeler Vincic en good old Ivan Miljkovic die ons deed terugdenken aan acteur Filip Peeters maar dan wellicht zonder het vettig lachje (veel gelachen heeft Ivan inderdaad niet, integendeel). Bij Knack was iedereen fit en dus Orczyk en Verhanneman op de hoeken, de rest van de opstelling kent u uiteraard.

 

Dat het tactisch plannetje van het duo Rousseaux – Vanmedegael klopte als een bus mochten de bezoekers tot hun scha en schande ondervinden in de eerste set. Het werd Kebab op zijn Westvlaams met een vleugje Andalousesaus (Fornes en Trinidad) en een toefje Zigenuerextract (Orczyk). De floats hadden van meetaf aan succes en keer voor keer verkeek de bezoekende receptie zich hierop. Het scoreverloop was dan ook desastreus voor Ankara en wij konden onze ogen niet geloven. Bij een 8-2 tussenstand noteerden we al twee serve en no-pass (D’Hulst en Orczyk), met twee killblocks op mister M. Onze straffen Hendrik recepteerde en scoorde gevolgd door alweer een serve en no-pass (10-3). Ook de 11 en 12-5 kwamen van zijn meesterlijke hand (of moeten we zeggen herstelde schouder ?). Het deed wat denken aan de verrijzenis van ene Wout Van Aert maar dan zonder lekke banden bij de opponent. Twee bloks er bovenop tegen Subasi en alweer mister M (13-6 en 15-7). Het publiek mocht na de herneming genieten van een mooie rally met wisselende kansen en finaal een knaller van formaat met Tuerlinckx (17-8). En dan faalde de videochallenge niet voor het laatst, gelukkig kon Emile Rousseaux er bij 20-10 nog eens mee lachen… je zou voor minder. Made in Italy…misschien goed voor mode…maar technologisch gaf het een indruk Made in Taiwan of zelfs Noord-Korea. Piotr Orczyk maakte met twee opeenvolgende scores een einde aan de lijdensweg van Ankara.

 

Dat dit feest niet op deze wijze zou verder gezet worden was zonneklaar. Kooy raakte eerst nog de antenne (3-2), liep op een blok (5-3) maar zou vanaf dan zijn ploeg op sleeptouw nemen (6-4 blok out, 7-6 hoog en hard, 7-7 serve no-pass. De tegenstander liep uit tot 8-11 omdat een deze keer wel functionerend challengesysteem correct kon aantonen dat er geen netfout werd begaan. Weer Dick Kooy voor 9-12, maar verder kon Ankara niet uitlopen, integendeel (11-12 toetsfout Miljkovic). Het was echter weer die dekselse Dick (let op de alliteratie of dacht u eerder aan een strip uit de Suske en Wiske-reeks ?) die volle gas gaf (13-15 en 16). Inmiddels was Angel, iets vroeger dan in set één, Stijn komen vervangen en deed zich al snel opmerken met een tweedehandse bal (14-16). Slechts bij 21-21 kon Knack zijn voet plaatsen naast Ankara met wie anders dan Tuerlinckx als auteur van dienst. Een blok op Kooy gaf de blauwhemden zelfs de leiding (23-22). Na een tussendoortje met het challengesysteem (correcte touché en dus 23-23) wierp Kooy zijn opworp veel te diep binnen de lijnen in plaats van omhoog en logischerwijze raakte de bal niet over het net (24-23), een eerste setbal voor Knack. Subasi verhinderde verder onheil en een receptiemisser van Orczyk bood Ankara zelfs de kans om te besluiten (26-27). Nu was het Coolman die de Turken van setwinst hield en nadien bijgestaan door opnieuw het challengesysteem dat terecht geen touché zag (27-26). Weer kreeg Ankara de kans (28-29) maar het was Fornes die de 30-29 uit zijn lange armen schudde en dan ging Samed in de fout, plaatste de bal achter de achterlijn, en kreeg het thuispubliek op de banken.

 

Stijn D’Hulst serveerde de derde set op gang en een blok op mister M liet de 1-0 optekenen. Deze stand bleef (schatting) wel vijf minuten zo op het bord staan want Ankara vroeg een challenge aan maar het systeem weigerde koppig als een ezel. Tot groot ongenoegen van de bezoekende kapitein die maar bleef mekkeren. Na veel palaveren en show kreeg Miljkovic geen geel en bleef de beslissing van de hoofdscheidsrechter staan. In de aanvangsfase van deze set hield de teams gelijke tred (8-7). Toch geel dan voor mister M bij 9-7 en Vincic mocht zijn plaats afstaan voor Mustafa aan de pass. Subasi kraakte zijn schot (10-7) en Pieter Coolman ging al in de lucht toen Batur nog maar van de grond kwam (11-7). Maar ook Fornes moest wat later hetzelfde lot ondergaan op een getelefoneerde aanval (12-9). Het verschil schommelde dan een tijdje tussen de drie en vier punten (14-10, 15-12, 17-13) en werd er vijf bij een misser van Miljkovic (18-13). De fut was er dan uit, het kopje ging naar beneden en setwinst kwam niet meer in gevaar. Orczyk zorgde voor de wedstrijdbal en een muurtje van Pieter Coolman deed de rest.

 

Geresumeerd : een teamprestatie om u tegen te zeggen en nu merken we dat we twee spelers niet vernoemd hebben : Matthijs Verhanneman en Stijn  Dejonckheere. Het zou hen oneer aandoen zijn ook hun prestatie niet te onderlijnen. Matthijs die receptioneel bergen werk verzet maar ook aanvallend zijn duit in het zakje deed en Stijn die als vanouds weer stofzuigt en zowel Stijn als Angel een VIP-plaats aan het net bezorgt. Maar ook alle andere spelers, al kwamen zijn niet tussen de lijnen, hebben zeker hun aandeel in deze nieuwe stuntzege. We kunnen ons dan geen beter slotwoord bedenken dan : one team, one family. De bekerfinale nadert met rasse schreden maar eerst komen Aalst nog op bezoek. Be there !

 

Brilsmurf

 

Match report KNACK-Ankara 01-02-2017

 

Foto's van Jo Naert

Foto's van Bart Vereecke

Foto's van Pol D'Hulst

Foto's van Jan Vanmedegael

Door deze site te gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. Cookies kunnen worden beheerd in uw browser of de apparaatinstellingen.