Home | Nieuws | Knack Volley vlot voorbij Lindemans Aalst

Knack Volley vlot voorbij Lindemans Aalst

15/10/2017

De titels spreken voor zich : “Aalst heeft tegen Roeselare niets in de pap te brokken”, “De volleyballogica werd gerespecteerd”, “Op Schiervelde was het klasseverschil zeer duidelijk”. En dat zagen ook mijn gelegenheidsburen, Leen en Frank, die eerder neigen naar een meer gemediatiseerd volksvermaak dat wij, volleybalmensen, als ‘easy’ bestempelen.

Knack behoudt dus zijn absolute maximum, wat in deze fase mooi meegenomen is. Vanzelfsprekend geen man over boord bij de bezoekers want het seizoen is nog lang en een verloren veldslag is nog geen verloren oorlog.

 

Onder leiding van het duo Boulanger/Willems trok Knack ten strijde met Trinidad de Haro, Tuerlinckx, Coolman, Van Hirtum, Van de Velde, Verhanneman en de onvermijdelijke Dejonckheere. Bij Aalst maakten we kennis met twee nieuwelingen in de Euromillionsvolleyleague : Mäkinen, Wendt. Zij werden aangevuld met ons meer bekende namen als Depestele (terug fit), Deroey, Staszewski, De Paepe en Colson. Scheidsrechter Boulanger haalde zich al snel de bezoekende woedende op de hals door een toetsfout tegen monument Frank Depestele te fluiten en hem een gele kaart te presenteren voor zijn protest (2-1). Van de Velde blokte Colson voor 3-1, maar wat later stond de stand weer in evenwicht bij 4-4. Hendrik Tuerlinckx scoorde Knack toch de onderbreking in met een tweepuntenkloof (8-6). Knack leek dan even wat verder uit te lopen (10-7) maar Wendt voorkwam erger voor de bezoekers : 11-9 en 10. Weer liep Knack drie punten uit na een plaatsbal van Tuerlinckx (12-10) gevolgd door een bezoekende netfout maar bij 15-14 werd een voetfout van de serverende De Paepe niet opgemerkt en met een mooi blok op Straffen Hendrik was het weer herbeginnen geblazen. In enkele dolle minuten viel dan echter het doek over deze eerste set die na ongeveer 23 minuten voorbij was : 16-15 (Tuerlinckx), 17-15 (antennefout Staszewski), 18-15 ( serve en no-pass Angel), time-out Aalst, 19-1( (killblock op Wendt), Claes kwam in de plaats van Mäkinen, 20-15 (goede service van Angel en Ruben Van Hirtum straft de mindere receptie af). De reeks werd gestopt bij 20-16 maar vervolgens was het weer al Knack wat de klok sloeg en de score liep op tot 24-16 want niets lukte nog bij Lindemans Aalst. Mäkinen serveerde de laatste bal in het net : 25-18.

 

Bij aanvang van set twee kregen we een déjà vu want weer werd een voetfout bij de serverende De Paepe niet gefloten (0-1). Laszlo serveerde dan buiten (1-1) en na de 2-1 botsten zowel Wendt als Mäkinen op een oninneembare muur (4-1). De 5-1 was dan zeker niet naar de zin van een uitzinnige Colson die zijn bal wél binnen zag, het leverde hem geen punt maar wel een ietwat strenge rode kaart op (6-1) en toen zijn kapitein verhaal ging halen kreeg die ook hetzelfde kleur onder de neus geduwd (7-1). Een blok van Van de Velde op Wendt concludeerde een toch wel op zijn zachtst gezegd verrassend setbegin : 8-1. Maar de Aalstenaars gaven terecht de moed nog niet op en probeerden met alles wat ze in huis hadden terug te vechten : 9-5. International Gert Van Walle nam dan de plaats in Jhon Wendt maar hij schotelde op een presenteerblaadje een mooi pass aan Angel Trinidad die het geschenk in dankbaarheid aannam : 13-6. En dan zagen we toch wel weer geregeld, wat men noemt, de Rousseaux-machine in volle werking. Tweede kansen werden door jarenlang samenspel met dezelfde spelers optimaal benut : 15-8, 16-9. Uitblinker van dienst Ruben Van Hirtum bleef ook geregeld scoren. Een blok op Van Walle liet ons op het einde van deze tweede set een toch wel hard verdict optekenen : 25-16.

 

Ruben Van Hirtum kreeg met een grandioze plaatsbal bij zijn pipe onze handen op elkaar : 3-1. Maar het waren de centimeters van het bezoekende midden (waar Mihalj De Paepe verving) die Knack pijn deden : 4-4 en 5. Een plaatsbal van Van Walle gaf Aalst voor het eerst een tweepuntenbonus : 4-6. Maar na de netopslag van Colson (5-6) demonstreerde Knack het betere blokkeerwerk en ging het snel naar 8-6. Een misverstand in receptie tussen Staszewski en de ingevallen Modzelewski (9-6) leek Knack dan definitief te lanceren : 11-8, 13-9, 14-10. Maar vooral de naar de stal terug gekeerde Martijn Colson hield de bezoekers in de set: 14-11, 15-12. Aalst kreeg weer nieuwe moed zeker toen Van de Velde de bal niet tussen de lijnen kon houden (16-15). Maar Knack plaatste een stevige tussenspurt : Matthijs Verhanneman met een subtiele plaatsbal (17-15), een muurtje getekend Ruben Van Hirtum op Gert Van Walle (18-15), Hendrik Tuerlinckx met een poeier voor 19-15 en na een bezoekende time-out lachtte de geluksfee Knack verder toe want de service van Matthijs rolde over de netrand onhoudbaar in het bezoekende vak : 20-15. Van Walle lukte dan nog wel de 20-17 maar het volgende punt was er eentje om duimen en vingers af te likken : een loeiharde service van Aalst werd perfect gereceptioneerd en kwam milimeterjuist bij onze spelverdeler. Het was dan ook voor Arno Van de Velde een koud kunstje om de verbijsterde bezoekers het nakijken te geven : 21-17. Even werd het toch nog alarmfase oranje toen Ruben de bal niet op de vingers van het blok kreeg (22-19), de vingertoppen van Pieter Coolman streelden ons naar de 24-22 om finaal set en wedstrijd te eindigen op 25-22.

 

Als supporter van Knack hadden we nu wel gehoopt en verwacht dat onze jongens de overwinning naar zich toe zouden trekken. Dat het echter op een dergelijke wijze zou gebeuren oversteeg onze verwachtingen. Wat het verwachtingspatroon was bij het team van Johan Devoghel, daar hebben we het raden naar. Ongetwijfeld hadden ze toch op een ietwat beter resultaat gehoopt maar zoals reeds eerder gezegd is het seizoen nog lang en worden de prijzen aan de meet uitgereikt.

Naast de competitie is de te bewandelen weg naar de bekerfinale ook duidelijk geworden. Markant vonden we wel de commentaar op de site van de vice-kampioen en verliezend finalist : “gunstige loting : NOLIKO Maaseik mag niet ontevreden zijn, want indien het kan doorstoten, ontmoet het Lindemans Aalst in de halve finale en Knack Roeselare pas in de finale. De Limburgers komen over twee weken op bezoek in Schiervelde voor een (alweer ?) (geladen ?) duel tussen de twee recordteams. Maar het spreekwoord zegt : als twee honden vechten voor een been….en dit zou nog steeds Lindemans Alast kunnen zijn of wie weet zelfs Par-ky Menen ?

 

Brilsmurf

 

Match report KNACK-Aalst 14-10-2017

 

Foto's van Jo Naert

Foto's van Bart Vereecke

Foto's van Lieven Stroobant

Foto's van Jan Vanmedegael

Foto's van Guy Van Gilsen

Door deze site te gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. Cookies kunnen worden beheerd in uw browser of de apparaatinstellingen.