Home | Nieuws | Talent wins games, but teamwork wins championships

Talent wins games, but teamwork wins championships

06/05/2017

Wie zijn wij om de legendarische Michaël Jordan tegen te spreken, zeker na het binnenhalen van de elfde titel, de vijfde op rij. Want de quote van de voormalige NBA-ster klopt als een bus om het voorbije seizoen samen te vatten. Al slaat de titel in eerste instantie op de spelers, de coaches en de staff toch is het ook meer dan ooit een werk van veel mensen, heel veel mensen, verdomd veel mensen. Er is niet alleen de geoliede Rousseaux-machine, er bestaat ook zoiets als het Knack-radarwerk met vele kleine en grote onderdelen. Merci aan iedereen voor dit fenomedastische seizoen, proficiat aan iedereen.

Dat de tegenstander bijdraagt aan de schoonheid van de titel hoeven we u niet uit te leggen. De honger en de grinta waren groot bij Maaseik en dat ze zwaar teleurgesteld zijn kunnen we begrijpen want ze waren er o zo dichtbij. Kunnen we spreken van een verschil, neen eigenlijk. Sommige zeggen dat er zelfs meer talent zit bij Maaseik dan bij Knack. In hoeverre dit waar is laten we hier in het midden en ter beoordeling van de echte specialisten. Ook bij Maaseik hadden ze dit jaar begrepen dat cohesie in een ploeg het individuele talent kwadradeert. En al zijn we zo verschillend en ging het er soms scherp aan toe, tussen en naast de lijnen, toch een welgemeende dank u wel en proficiat Noliko Maaseik.

 

Het is geleden van de titel tegen Antwerpen dat we thuis nog het kampioenschap veroverden. De voorbije jaren was het laatste strijdtoneel respectievelijk in Lennik en Maaseik. Maar niets is mooier dan de confettikanonnen van Euromillions thuis te zien knallen. De bijdrage van de Liga en Euromillions is sinds dit seizoen ook uiterst waardevol gebleken. En dan citeren we enkel nog maar de inspanningen van de Liga in het conflict met de bond, het aantrekken van Euromillions als hoofdsponsor…enz. Euromillions zorgde voor sfeer en publiciteit voor het volleybal maar ook voor een belangrijke financiële input. Knack mocht als kampioen een cheque van 15.000 EUR ontvangen, Noliko Maaseik kreeg de helft. Deze helft die nog altijd meer is dan het aalmoes die we als bekerwinnaar in 2016 en zelfs dit jaar mochten ontvangen. We zullen ons van verder commentaar onthouden heren van de KBVBV.

 

De wedstrijd zelf ? Heeft dit nog belang ? Allez dan, een beknopte versie : set één en twee met een dominatie van Knack, Maaseik met de rug tegen de muur, een aanwezig bestuurslid verlaat als eerste de zaal, de bezoekende spelers geven de afwezigen lik op stuk en vechten voor wat ze waard zijn, tweemaal een ace van respectievelijk Maan (20-25) en Rychlicki (21-25) zorgen dat de setstanden weer gelijk hangen, een vijfde set is nodig of ander gesteld een negentiende set in 7 dagen. In totaal was er over de vier wedstrijden 482 minuten speeltijd, scoorde Maaseik 398 punten en Knack 419. In set vijf vroegen we ons af indien Knack nog brandstof in de tank had want Maaseik had op dat moment toch wel de bovenhand. Met Matthijs Verhanneman in de ploeg naam Knack een goede start. Piotr Orczyk serveerde en Knack kon toch direct een breakpoint versieren via Matthijs. Ryclicki stelde gelijk (1-1). De papa van Vince werd andermaal aangespeeld door Angel Trinidad en faalde niet (2-1). Wout Wijsmans liet niet over zich heen rollen (2-2). Een goede service van Rychlicki werd receptioneel niet gepareerd (2-3) en Ruben Van Hirtum werd in de arena gegooid om te helpen. Arno Van de Velde bevestigde zijn prima play-offs met de 3-3 en na een outbal van Jelte Maan nam Knack weer het voortouw (4-3). Hendrik Tuerlinckx raakte vanaf de serveerlijn niet voorbij het net (4-4), Rob Bontje daarentegen wel maar helaas voor hem niet binnen de lijnen (5-4). Een blok van de ene kapitein op de andere gaf Knack de 6-4 en hoog tijd voor een time-out van coach Castellani. Maan herstelde zijn fout (6-5) maar Van de Velde deed even goed (7-5). Arno serveerde op zijn Bontjes de 7-6. En speler van het jaar Hendrik Tuerlinckx zorgde voor de kampwisseling met een loeier en dus 8-6. Knack kreeg een nieuwe kans want het recupereerde de bal maar Hendrik kon vanuit een moeilijke positie geen vingers vinden : 8-7. Pieter Coolman liet ook van zich horen (9-7) maar in zijn laatste wedstrijd voor de vice-kampioen bleef Rob Bontje het beste van zichzelf geven : .9-8. Wijsmans serveerde weer buiten (10-8) maar poeierde dan vervolgens wel de 10-9 op de vloer. Weer was het dan Rychlicki die met zijn opslag de thuisreceptie in verlegenheid bracht en ons de schrik om het hart deed slaan : 10-10. Dan ging het om en om naar de eindmeet : outservices van Rychlicki en de ingekomen Gertjan Claes, netservice van de ingevallen Raïc, netserve van Van Hirtum. U leest het goed, vier opslagmissers op rij en de stand dus 12-12. Van de Velde toonde dan de weg met een aanvallend punt (13-12), Piotr Orczyk was niet akkoord met zijn netfout die wel degelijk correct door scheidsrechter Gabriëls beoordeeld werd. Onze Pool haalde zijn gram met een blok out, 14-13, time-out Maaseik. Wijsmans onhoudbaar in de aanval en dus 14-14. Maar Maaseik kwam er niet voorbij want daar zorgde Straffen Hendrik voor na de zoveelste goede stop van Stijn Dejonckheere : 15-14. Tweede matchbal, tweede kampioenschapsbal en dit was de goede want Wout Wijsmans raakte de antenne, hij kon geen videochallenge aanvragen deze keer, en het feest kon beginnen. Veel ex-Knackspelers vierden met ons mee, we zagen Manuel Callebert, Joppe Paulides, Sam Deroo, Wouter Verhelst, Kris Tanghe, Julien Lemay en onze excuses voor wie we niet konden spotten. Het bewijst eens en andermaal dat ze ook na het verlaten van de club Knack een warm hart toedragen.

 

The day after, wanneer we deze lijnen schrijven is het 10u59 op de klok van de oven. Twaalf uur geleden gebeurde het. Afscheid van een seizoen, afscheid van mijn stoel 28 in rij G van blok 2, afscheid van enkele spelers misschien die een wezenlijke bijdrage geleverd hebben aan één of meerdere van de vijf laatste titels en drie bekers. Dikke, dikke merci aan zij die andere oorden opzoeken, het ga jullie goed en jullie krijgen ook wanneer jullie mogelijks aan de andere kant van het net staan steeds onze handen op elkaar.

 

Op het einde van van een tenniswedstrijd zien we altijd een woordje van de winnaar of winnares : thank you to my family, to my sponsors…enzovoort. Leven met een topsporter, een topcoach zal wellicht niet evident zijn en zonder die sponsors is er doodeenvoudig geen topvolleybal mogelijk. Dus ook daar gaat onze grote waardering naar toe.

 

Het seizoen is voorbij, veel is gezegd, misschien niet alles. Met medeverslaggevers G², GD, Eejo en ikzelf vonden het een eer dit te mogen doen. One team, One family.

 

Met genegen groeten

Brilsmurf

 

Match report KNACK-Maaseik 05-05-2017

 

Foto's van Jan Vanmedegael

Foto's van Bart Vereecke

Foto's van Lieven & Annelies Stroobant

Foto's van Pol D'Hulst

Foto's van Roeselare Sport

Door deze site te gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. Cookies kunnen worden beheerd in uw browser of de apparaatinstellingen.