Home | Nieuws | Verzuchtingen van een voorzitter

Verzuchtingen van een voorzitter

29/04/2017

Veel commotie rond de Belgische Volleybalbond, de Liga, de Volleyproms…

Maar waar moeien clubs, verenigingen, bewegingen zich toch mee? Of waarom doen zij al die inspanningen? Clubs, verenigingen, bewegingen mogen alle risico's nemen en voor de rest moeten ze zwijgen.

Ze mogen alle vergoedingen dragen, alle opleidingen organiseren, jaren aan een stuk van jeugdspeler tot volwassen spelers. Alle accommodatie, infrastructuur en planning organiseren, naar iedereen luisteren, mensen steunen, nieuwe kansen geven, begrip en medeleven betonen, overleggen met scholen, overheid en ouders, alle fondsen werven. Bestuurders, vrijwilligers, medewerkers mogen bloed, zweet en tranen laten, veelal pro deo om topsport mogelijk te maken. Maar voor de rest moeten ze zwijgen.

 

Voor een award moet je het niet doen, er is geen en ze wordt zelfs niet gevraagd. Voor de likes doe je het ook niet. Voor wat dan wel? Je bent het misschien vergeten. Wil je het écht weten? We doen het voor niets, enkel uit LIEFDE. Omdat we jongeren in beweging willen zetten op een gezonde manier, we willen ze de kans geven om zich te ontwikkelen in lichaam, geest en ziel. We willen ze de kans geven om mooie mensen te worden zowel naar fysiek als naar karakter. En dertig of veertig jaar later willen we hen in de ogen kijken en zeggen: "Hey Frank, Jacques, Walter, Eddy, Wout, Stijn, Denis, Kris, Sam, Manu, Hendrik, Ivan, André,… bedankt dat je nog eens langs komt! En alles goed? Je ziet er goed uit."

 

Niet iedereen deelt dit gedachtengoed. Naargelang de jaren vorderen veranderen de belangen van iedereen. De gezondheid van spelers, waar moeit een club zich toch mee? En de gezondheid van clubs, een beetje meer creativiteit kan toch wel zeker? Maar die vele vrijwilligers, van logistieke medewerkers tot bestuurders, doen dat uit echte LIEFDE omdat ze het beste willen als ouder voor hun kind of voor de kinderen van anderen.

Dezelfde mensen staan aan het roer van de Nationale Ploeg en de Volleyproms. Stel dat iedereen naar de Proms gaat in de situatie waarbij gezondheid van spelers en clubs niet van tel is, de werking van vrijwilligers ‘quantité négligeable’ is, de commerciële werking van clubs naar hun sponsors triviaal wordt, de opkomst van supporters het laatste van hun zorgen is, media-aandacht minimaal wordt omdat journalisten een overdosis aan matchen krijgen op korte termijn? Dan krijg je spreekkoren met "Ze trekken naar de rechtbank voor de gezondheid van hun spelers en de gezondheid van hun club, maar de dag erop feesten ze en heffen het glas. Wie gelooft die mensen dan nog?"

 

Clubs zullen altijd blijven ijveren om te overleven en zullen blijven ijveren om de gezonde ontwikkeling van jongeren. Maar ze zullen er alleen voor staan. Voor begrip of erkenning moet je het niet doen. Clubs met hun vrijwilligers van hoog tot laag, man of vrouw, klein of groot, zullen het moeten doen uit LIEFDE, uit barmhartigheid, om jongeren in beweging te brengen en hen de kansen te geven om zich te ontwikkelen en voor niets anders. En ja, we zouden daar een beker of een titel voor laten schieten.

 

Wij zijn blij, jullie zijn met velen en jullie doen verder.

Dank jullie allemaal.

 

ONE TEAM ONE FAMILY!

De Knack Volley familie

 

Francis De Nolf

Voorzitter Knack Volley Roeselare

Door deze site te gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. Cookies kunnen worden beheerd in uw browser of de apparaatinstellingen.