Home | Nieuws | Zesde play-off finale op rij

Zesde play-off finale op rij

12/04/2018

Knack Volley slaagde er woensdagavond in om zijn zesde play-off finale op rij binnen te halen sinds 2013. Toch wel een schitterende prestatie van coach Emile Rousseaux en zijn
team.

 

Geen unicum want onder coach Dominique Baeyens gebeurde dit dertien maal op rij tussen het seizoen 1997-1998 en seizoen 2009-2010.

 

Maar, het verschil is wel dat deze zesde play-off finale werd vooraf gegaan door vijf titels als landskampioen. En vanaf nu behoort een zesde op rij nog steeds tot de mogelijkheden.

Toch werd het een avond vol tegenstrijdige gevoelens : spanning, hoop en vreugde in sets 1 en 2, frustratie, onbegrip en boosheid in set 3, ongeloof, opluchting en blijdschap  in set 4 … en nog een hoop andere gevoelens daar tussenin. We waarschuwen de lezer/supporter alvast dat we mogelijks hier en daar, lang geleden toch, wat venijnig en kritisch uit de hoek zullen komen. Want laat ons eerlijk zijn, zelfs binnen de euforie van de kwalificatie voor de finale en het bijhorende Champions League-ticket : deze ploeg zal zijn vaten uit een andere brouwerij moeten halen in zijn ‘queeste’ naar een volgende landstitel. Er is echter één voordeel en dat is dat alles wat voorbij is van geen tel meer is en we dus opnieuw van nul starten met weliswaar Noliko Maaseik als  gedoodverfde favoriet en een Knack Volley dat momenteel naar zichzelf op zoek is maar met reeds de beker en het Champions League-ticket op zak kan zeggen ‘niets moet, alles kan’.

 

Om 20.30u stipt werd de wedstrijd door de afscheidnemende hoofdscheidsrechter Peter Van Speybroeck op gang gefloten. En als het goed is dan zeggen we dit ook. De vier mannen in het rood met Koen Luts als tweede scheidsrechter en lijnrechters Johan Pockelé en Jacky De Baere kweten zich voortreffelijk van hun taak zodat we getuige waren van een sportieve en correcte wedstrijd op Schiervelde.

Op hetzelfde tijdstip, maar dan aan de andere kant van het land, trok Noliko Maaseik zijn sterkste kaarten om Par-ky Menen partij te geven. Blankenau en Co maakten direct hun bedoelingen duidelijk, ze gingen volop voor de overwinning om komaf te maken met bepaalde insinuaties. Het zal Noliko Maaseik dit seizoen dan ook niet alleen een verdiend maar bovendien ook een eervol en groot kampioen maken indien ze de verwachtingen in de finale kunnen inlossen. Maar zo ver zijn we nog niet.

 

Bij Knack Volley was er het wederoptreden van Angel Trinidad. We maken van de gelegenheid gebruik om dan ook Sander Depovere te feliciteren met zijn uitstekende prestaties de voorbije wedstrijden. Bij Lindemans Aalst (we moeten nog altijd opletten om niet ‘Lennik’ te schrijven) kreeg de jonge Seppe Van Hoyweghen verder het vertrouwen van zijn coach en ging de gevreesde Jhon Wendt van start als receptie-hoek.

Sterke Jhon knalde wel zijn eerste bal buiten en zou voor de rest van zijn speelminuten nooit zijn normale rendement halen. Hij werd dan ook door coach Johan Devoghel geregeld naar de bank gehaald. Na de 2-3 via Martijn Colson scoorde de Fransman wel een ace, daarover waren we het roerend eens, maar de vlaggenman oordeelde verkeerd en schonk het punt aan de thuisploeg. Verder was er gedurende het volledige verloop van dit duel nog slechts één moment van contestatie zodat Peter Van Speybroeck onzichtbaar bleef en met een meer dan goed gevoel zijn actieve carrière als scheidsrechter kon afsluiten. De ace van Martijn Colson werd dan wel, terecht, toegekend voor de 5-5. Toch kon Knack Volley de technische onderbreking ingaan met een driepuntenvoorsprong. In deel twee van deze eerste set plaatste de thuisploeg bij 12-9 en versnelling met het betere blokkeerwerk. Pieter Coolman zette Laszlo Depaepe een neus waarop Hendrik Tuerlinckx hetzelfde deed met Jhon Wendt. Resultaat was dat de bordjes 14-9 aanwezen toen Ivan Mihalj zijn teamgenoot in het midden kwam aflossen. Hoofdaanvaller Gert Van Walle kende toen alvast niet zijn beste periode en moest bij 17-11 naar de huppelhoek ten voordele van één van onze vroegere lievelingen : Gertjan Claes. Tot 19-12 leek Knack Volley op makkelijke setwinst af te stevenen maar we kennen Gertjan nog van vroeger en met zijn, weliswaar niet staalharde, services bracht hij de Knackdefensie aan het twijfelen. En daarenboven liepen zowel Hendrik Tuerlinckx als Matthijs Verhanneman (tweemaal) op een stevige muur. Emile Rousseaux moest aan de gekende noodrem trekken bij 19-16. Adrian Staszewski had hieraan geen boodschap en spartelde het langst tegen (20-17 en -18, 22-20). Met een pipe-aanval van Matthijs Verhanneman haalde de thuisploeg toch set één binnen met 25-21.

 

Het spelbeeld in set twee wijzigde niet. Libero Dennis Deroey speelde alweer een foutloze sterke partij en veegde alles van de vloer. De bezoekende kapitein Adrian Staszewski nam met glans de rol van afwerker over. Knack Volley kon hierdoor het scoreverloop niet kopiëren en had slechts een bonus van één enkel puntje bij de eerste time-out. Een Aalsters blok, een Roeselaarse outaanval en een ace van spelverdeler Seppe Van Hoyweghen bracht daar serieuze verandering in : 8-10. Het bleef in dit middenluik werken en wroeten voor Knack Volley maar op karakter kan men veel bereiken en zo stonden de bordjes bij 14-14 weer gelijk. Twee bloks van Pieter Coolman deden hierbij een aardige duit in het zakje. Lindemans Aalst begaf echter niet, bleef volop in zijn kansen geloven en er was in money-time een outstanding Hendrik Tuerlinckx nodig om de tussenstand van 18-20 (ace Jhon Wendt) om te buigen in een nieuwe 25-21 winst. Eerst bood Straffen Hendrik met een mooie pass Matthijs Verhanneman (weer hij) de 19-20 aan. Vervolgens scoorde de meervuldig bekroonde uittredend Speler van het Jaar in eigen persoon de 20-, 21-, 22- en 25-21.

 

Wat moeten we in godsnaam schrijven over set nummer drie ? Wat houdt een beetje steek ? Eerlijk gezegd, we fronsten eerst de wenkbrauwen toen Sakari Mäkinen tussen de lijnen verscheen. Met groot respect voor de Fin moeten we toch zeggen dat hij in het verleden geen verpletterende indruk naliet, zeker niet in receptie. Tezamen met de inbreng van Wessel Keemink zorgde dit echter blijkbaar wel voor de nodige verwarring zowel bij Knack Volley als aan de wedstrijdtafel. Een lange onderbreking om de administratie op orde te krijgen bij 1-1 werd gevolgd door vier punten van Lindemans Aalst. En al leek bij 4-8 de kloof nog enigszins overbrugbaar, dit was niet meer het geval bij een (u leest goed) 4-13. Met bommen van achter de serveerlijn teisterde Gert Van Walle de thuisreceptie. We noteerden ‘wakker worden’ en dus gooide Emile Rousseaux zijn ploeg volledig om. Lou Kindt, de vroeger ingekomen Miquel Fornes, Piotr Orczyk en Sander Depovere moesten de meubels komen redden. Enkel Stijn Dejonckheere en Matthijs Verhanneman kregen geen rust. Lou Kindt liet tegen zijn ex-ploegmakkers enkele mooie punten optekenen maar het was uitblinker in deze set, Gert Van Walle, die voor Lindemans Aalst het orgelpunt plaatste : 25-15. Onze eerste stylo was inmiddels kapot gebeten.

 

Met een nieuwe schrijfstok in de hand ging Knack Volley opnieuw met zijn basisteam de strijd aan. Vanzelfsprekend brachten de bezoekers geen wijzigingen aan na hun zeer succesvolle derde set. Deze vierde set was een doorslagje van set twee, alleen nog spannender, nog meer nagelbijtend, nog meer van alles en nog wat. Na de 8-6 namen de bezoekers de leiding in handen (8-9). Lindemans Aalst liet weinig tot geen steekjes vallen, Knack Volley daarentegen leek af en toe te zeker van zijn stuk, te cool in niet-standaardspelsituaties en moest hiervoor het gelag betalen : 12-15, 13-16. Maar dan volgde een blok van Matthijs Verhanneman op Sakari Mäkinen voor 15-16. En we begrepen het protest van Gert Van Walle bij de 16-16 die een netfout kwam claimen. Weer liep Aalst uit (16-18) om direct geremonteerd te worden (18-18). Dit scenario herhaalde zich andermaal : 18-20, 21-21. De kentering kwam er bij een felbevochten punt dat door Matthijs Verhanneman via een pipe op de vingertoppen van het hangende blok succesvol buiten keilde : 23-22. Gert Van Walle vond dan nog de brievenbus met 23-23 maar zijn opponent bezorgde Knack Volley het eerste wedstrijdpunt. Dit werd echter onschadelijk gemaakt met een blok op Matthijs Verhanneman. Die liet zich echter geen tweede keer ringeloren en haalde set, wedstrijd en kwalificatie binnen bij 26-24. Ook onze tweede stylo mocht de lappenmand in.

 

Het animatieteam bekroonde na de wedstrijd afscheidnemend coach Emile Rousseaux met een reusachtige beker als terechte dank voor de zes ongelooflijk mooie voorbije jaren. Hierover meer in een ander artikel.

 

Daarna was het de beurt aan de bekendmaking van de Speler van het Jaar, resultaat van twee stemronden onder de thuissupporters in de loop van het voorbije seizoen. Met op de eerste plaats libero en ‘mister Champions League’ Stijn Dejonckheere, gevolgd door Matthijs Verhanneman en Hendrik Tuerlinckx. Een mooi drietal en duidelijk de drie sterkhouders van het Knack Volley anno 2017-2018.

Toch nog even volgende kanttekening waarvan we hopen dat ze ons achteraf niet kwalijk zal worden genomen. Ooit trokken we fel van leer bij de nationale verkiezing Speler van het Jaar in 2015 toen niet Hendrik Tuerlinckx maar wel Robin Overbeeke die eer kreeg toebedeeld, inmiddels gekend als ‘de schande van Grimbergen’. In de rotsvaste, maar wel persoonlijke, overtuiging dat er geen discussie kon zijn was uw dienaar deze maal wel wat verbaasd toen Matthijs Verhanneman slechts op de tweede plaats werd verkozen. Wie zich de verslaggeving van Brilsmurf, toen nog Popol, uit zijn beginperiode herinnert zal weten dat we toen niet meegingen in de hoerastemming en ons aan de feiten hielden. Inmiddels is Matthijs uitgegroeid tot één van de fundamenten van het team. Niemand kan ontkennen dat Matthijs dit jaar een bereseizoen, zijn beste seizoen, kent en elke wedstrijd opnieuw resultaatbepalend was. Maar andermaal wordt hiermee misschien bewezen dat Brilsmurf er weinig van kent (maar dat wisten ze in het oosten al lang).

 

We zijn echter zeker dat Matthijs als een heer zal reageren en blij zal zijn voor zijn copain Stijn Dejonckheere. Proficiat Stijn, proficiat Matthijs, proficiat Hendrik… de rangschikking die Brilsmurf neerpende op zijn formulier zag er qua volgorde iets anders uit maar de supporters hebben beslist en dit gezegd zijnde focussen we ons vanaf nu op de volgende duels.

 

Go Knack !

 

Brilsmurf

 

Match report KNACK-Aalst 11-04-2018

 

Foto's van Bart Vereecke

Foto's van Jan Vanmedegael

Nieuwsbrief

Schrijf je in op onze nieuwsbrief en ontvang alle nieuwtjes van Knack Volley in je mailbox!

* Verplicht veld



Knack
Randstad
ISS
Baloise
Volvo
Dovy Keukens
Beobank
Patrick
Fine Fleur
Alheembouw
Roeselare
Filou
Durabrik
Door deze site te gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. Cookies kunnen worden beheerd in uw browser of de apparaatinstellingen.